Straal!

Ik ben in mijn hoofd. Het is er erg druk en gedachten blijven continue mijn dag vullen. Ik wil ze even laten rusten en mijn energie richten op dat wat mij gelukkig maakt. Waar is mijn passie gebleven, af en toe voel ik nog een klein vlammetje branden, maar deze wordt ook weer snel uitgeblazen door de vaart van mijn gedachten. Ik wil het anders, ik wil niet mijn gedachten zijn. Ik wil voelen wie ik ben.

Langzaam laat ik mijn energie zakken en kom in mijn eigen fysieke tempel. Het is er rustig en sereen op het moment dat ik mijn tempel binnenga. Ik hoef er alleen maar even te zijn, meer wordt er niet van me gevraagd. Gewoon even in aanwezigheid zijn.

In de tempel ligt een kussen op de grond waar ik op kan gaan zitten. Dat doe ik. Ik sluit mijn ogen en vraag aan mezelf om de energie nog wat dieper te laten zakken. Totdat ik een innerlijke rust ervaar en mezelf in stilte mag observeren.
Er is een plek die aandacht van me vraagt. Een plek die op dit moment onaangenaam en pijnlijk aanvoelt, rechts onderin mijn buik. Wat wil dit gevoel van mij? Ik breng er mijn aandacht naartoe en direct krijg ik het beeld van een eenzame boom in een weiland. Het is een hele oude boom die op dit moment nog alleen is achtergebleven, zo het lijkt. De boom heeft een mooi breed bladerdak en zijn stam verraadt zijn hoge leeftijd. Een prachtige boom, enig in zijn soort. Ik loop naar de boom en leg mijn hand zachtjes op een van zijn ogen. Ik voel direct het contact. Ik vraag de boom of hij me toegang wil verlenen en een opening wil maken, zodat ik binnenin zijn stam kan ervaren wat er aan leven is. De boom opent zich en ik word opgenomen in zijn wezen. Ik voel dat de boom vibreert van energie. Zijn wortels gaan diep de aarde in en zijn kruin rijkt tot aan de hemel. De boom is in zijn geheel niet bezig met wat er buiten zich afspeelt, zijn processen zijn binnenin. Langzamerhand voel ik mij één worden met de boom en ervaar het contact met de aarde en met de kosmos. Ik ben de geleider tussen hemel en aarde geworden. Heerlijk hoe die energie zich tussen deze twee uitwisselt en mij in mijn kracht brengt. Ik voel me krachtig en in evenwicht.

Ik vraag de boom zich te openen en mij naar buiten te brengen. De stam opent zich en ik stap met mijn voeten in het gras. De boom sluit zich weer en ik ervaar nu zijn aanwezigheid in puurheid van ‘zijn’. De boom heeft verder niets nodig, alles is er al. Ik kijk naar de groene weide om mij heen en voel hoe iedere grasspriet naar de zon rijkt en straalt in zijn puurste vorm. Ze stralen allemaal en ieder vanuit zijn eigen kracht. Ik word erdoor geraakt, hoe klein en alledaags de waarheid voor ogen is, en ik telkens aan haar voorbij ben gegaan. De natuur begrijpt in eenvoud wat het is om te mogen zijn.

Wortel, reik naar het zonlicht en je bent er.